تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ أَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ (179)
وَ أَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ: و ببين غلظت عذابى را که به ايشان نازل شود، پس زود باشد که ببينند مغلوبيت و ساير انواع عذاب خود را و غالبيت و اصناف ثواب تو را.
نکته:
نزد بعضى اين کلام بر سبيل تأسيس است نه تاکيد، و مراد به اول عذاب دنيا، و به دوم عذاب آخرت است.