1- گرچه منافقان پندپذير و نصيحت خواه نيستند، ولى بهتر است آنها را مؤعظه و نهى از منکر کرد. «قِيلَ لَهُمْ»
2- نفاق، عامل فساد است. «لا تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ»
3- منافق چند چهره بودن خود را مردمدارى واصلاحطلبى مىداند. «إِنَّما نَحْنُ مُصْلِحُونَ»
4- منافق، فقط خود را اصلاحطلب معرّفى مىکند. «إِنَّما نَحْنُ مُصْلِحُونَ» (ممکن است کسى دچار بيمارى سخت روحى باشد، ولى خيال کند که سالم است.)
5- منافق با ستايش نابجا از خود، در صدد تحميق ديگران و توجيه خلافکارىهاى خويش است. «إِنَّما نَحْنُ مُصْلِحُونَ»