پیام‌های تفسیر نور

1- نفاق، يک مرض روحى ومنافق بيمار است. همانطور که بيمار، نه سالم است و نه مرده، منافق هم نه مؤمن است و نه کافر. «فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ» 2- اصلِ انسان، دل و روح اوست. «فَزادَهُمُ اللَّهُ» (حقّ اين بود که بگويد «فزادها الله مرضا» يعنى در دل آنان مرض بود، خداوند مرض آنها را زياد کرد. ولى فرمود: مرض خود آنان را زياد کرد. پس قلب انسان، به منزله تمام انسان است. زيرا اگر روح وقلب منحرف شود، آثارش در سخن و عمل هويداست.) «1» 3- نفاق، مرضى است که رشد سرطانى دارد. «2» «فَزادَهُمُ اللَّهُ مَرَضاً» «1». تفسير راهنما. «2». در قرآن، آياتى را مى‌خوانيم که در آن اوصاف پسنديده‌اى همچون: علم، هدايت و ايمان، قابل افزايش معرّفى شده است. همانند: «زِدْنِي عِلْماً» طه، 114 و «زادَتْهُمْ إِيماناً» انفال، 2 و «زادَهُمْ هُدىً» محمد، 17. همچنين برخى از امراض و اوصاف ناپسند مانند: رجس، نفرت، ترس و خسارت نيز قابل ازدياد دانسته شده‌اند. همانند: «فَزادَتْهُمْ رِجْساً» توبه، 125 و «زادَهُمْ نُفُوراً» فرقان، 60 و «ما زادُوکُمْ إِلَّا خَبالًا» توبه، 47 و «وَ لا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَساراً» اسراء، 82. با توجّه به آيات مذکور، معلوم مى‌شود که سنّت خداوند، آزادى دادن به هر دو گروه خير و شر است. «کُلًّا نُمِدُّ هؤُلاءِ وَ هَؤُلاءِ» اسراء، 20. جلد 1 - صفحه 60 4- زمينه‌هاى عزّت و سقوط را، خود انسان در خود به وجود مى‌آورد. «لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ بِما کانُوا يَکْذِبُونَ» 5- دروغگويى، از روشهاى متداول منافقان است. «کانُوا يَکْذِبُونَ»