1- همهى انبيا مخالف داشتهاند و تکذيب حقّ، شيوهى دائمى کفّار است. «کُذِّبَتْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِکَ»
2- تاريخ تکرار مىشود. يُکَذِّبُوکَ ... کُذِّبَتْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِکَ
3- کفّار با شخص کارى ندارند، با راه و هدف مخالفند هر کس نداى حقّ سر دهد مورد تکذيب قرار مىگيرد. «يُکَذِّبُوکَ- مِنْ قَبْلِکَ»
4- تاريخ، بهترين مايهى تسلّى در برابر مشکلات است. «کُذِّبَتْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِکَ»
5- تکذيب مردم، ضربهاى به حقّانيّت وحى نمىزند، تکذيب شدگان پيش از تو همان فرستادگان ما بودند. «کُذِّبَتْ رُسُلٌ»
6- توجّه به معاد، انسان را در برابر حوادث تلخ مقاوم مىکند. يُکَذِّبُوکَ ... إِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ
جلد 7 - صفحه 474
7- مخالفان حقّ بدانند که لجاجتهاى آنان فراموش و رها نمىشود. «تُرْجَعُ الْأُمُورُ»