1- همه را به انديشه در نعمتهاى الهى دعوت کنيم. «يا أَيُّهَا النَّاسُ»
2- بهترين راه شناخت خداوند، توجّه به نعمتهاى اوست. «اذْکُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ»
جلد 7 - صفحه 473
3- سؤال، کليد بيدار کردن و هشدار دادن است. هَلْ مِنْ خالِقٍ ...
4- هم آغاز و پيدايش هستى از اوست و هم بقا و تداوم آن. «خالِقٍ- يَرْزُقُکُمْ»
5- رازق اوست، ولى از طريق اسباب طبيعى رزق مىدهد. «يَرْزُقُکُمْ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ»
6- قبل از هشدار، توبيخ معنا ندارد. هَلْ مِنْ خالِقٍ ... فَأَنَّى تُؤْفَکُونَ
7- هر راهى غير توحيد، بى راهه است. «فَأَنَّى تُؤْفَکُونَ»
8- مبادا رزق خدا را بخوريم و به غير او رو کنيم. «يَرْزُقُکُمْ- فَأَنَّى تُؤْفَکُونَ»
9- فطرت انسان خداگر است، عوامل بيرونى، اسباب انحراف او مىشود.
«تُؤْفَکُونَ»