1- به منشأ آفرينش خود توجّه کنيد تا هم به قدرت خداوند پى ببريد و هم گرفتار غفلت و غرور و تکبّر نشويد. «خَلَقَکُمْ مِنْ تُرابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ»
2- هم حضرت آدم از خاک است و هم انسان‌هاى موجود از نطفه‌اى که سرچشمه‌اش خاک است. «خَلَقَکُمْ مِنْ تُرابٍ»
3- عناصر اصلى وجود انسان، خاک و آب است. «تُرابٍ، نُطْفَةٍ»
4- آفرينش زوج براى انسان، از الطاف الهى است. «جَعَلَکُمْ أَزْواجاً»
5- خداوند نسبت به تمام حالات موجود، پيش از تولّد و پيدايش آن آگاه است.
«وَ ما تَحْمِلُ مِنْ أُنْثى وَ لا تَضَعُ إِلَّا بِعِلْمِهِ»
6- انسان عمر معيّنى دارد ولى به دلايلى گاهى از آن کاسته مى‌شود. «لا يُنْقَصُ مِنْ عُمُرِهِ»
7- تمام لحظه‌هاى عمر انسان حساب و کتاب دارد. «فِي کِتابٍ»
8- آفريدن انسان از خاک و نطفه و علم به لحظه‌هاى عمر انسان، بر خداوند آسان است. «عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ»