تفسیر نور (محسن قرائتی)
يُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهارِ وَ يُولِجُ النَّهارَ فِي اللَّيْلِ وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ کُلٌّ يَجْرِي لِأَجَلٍ مُسَمًّى ذلِکُمُ اللَّهُ رَبُّکُمْ لَهُ الْمُلْکُ وَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ ما يَمْلِکُونَ مِنْ قِطْمِيرٍ «13»
شب را در روز فرو مى‌برد و روز را در شب داخل مى‌کند. (از يکى مى‌کاهد و به ديگرى مى‌افزايد.) و خورشيد و ماه را رام و مسخّر نمود، هر يک از آنها براى مدّتى معين در حرکتند. اين است خداوند پروردگار شما، فرمانروايى مخصوص اوست. و کسانى که به جاى او مى‌خوانيد مالکِ پوست هسته‌ى خرمائى نيستند.