تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ ما ذلِکَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِيزٍ «17»
وَ ما ذلِکَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِيزٍ: و نيست بردن شما و آوردن ديگران بر خدا دشوار و متعسر بلکه در نهايت سهولت و کمال آسانى است.
تبصره:
آيه شريفه دال است بر غضب سبحانى بر اهل کفر و طغيان و شرک و عصيان، و تحذير و تشديد عظيمى است نسبت به آنان که از مخالفت بپرهيزند زيرا عاقبتش وخيم است.
«1» تفسير منهج الصادقين (چ سوم- تهران) ج 7 ص 439.
جلد 11 - صفحه 26
در کافى- از حضرت صادق عليه السلام فرمود: تعوّدوا باللّه من سطوات اللّه باللّيل و النّهار. قال: قلت: و ما سطوات اللّه؟ قال: الاخذ على المعاصى «1»: پناه بريد به خدا از سطوات الهى به شب و روز، راوى گويد گفتم چيست سطوات خدا؟ فرمود: گرفتن به عقوبت شديده است بر ارتکاب معاصى.