تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى‌ وَ إِنْ تَدْعُ مُثْقَلَةٌ إِلى‌ حِمْلِها لا يُحْمَلْ مِنْهُ شَيْ‌ءٌ وَ لَوْ کانَ ذا قُرْبى‌ إِنَّما تُنْذِرُ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ مَنْ تَزَکَّى فَإِنَّما يَتَزَکَّى لِنَفْسِهِ وَ إِلَى اللَّهِ الْمَصِيرُ «18» و هيچ فردى بار (گناه) ديگرى را بر دوش نکشد، و اگر سنگين بارى براى حمل بارش، حتّى از نزديکان خود دعوتى کند، چيزى از بارش حمل نشود (و کسى به او رحم نکند.) تو تنها کسانى را که در نهان از پروردگارشان مى‌ترسند و نماز به پا مى‌دارند هشدار مى‌دهى، و هر کس (از گناه) پاک شود، پس اين پاکى به نفع خود اوست و بازگشت (همه) تنها به سوى خداوند است.