1- بر اساس عدالت، هر کس بايد بار خودش را بر دوش کشد. لا تَزِرُ وازِرَةٌ ...
2- گناه خود را به گردن نياکان، دوستان و محيط نياندازيم. «وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ»
3- حساب و کتاب هر کس در قيامت، جداگانه است. «لا تَزِرُ وازِرَةٌ»
4- گناه، بار است. «وِزْرَ- مُثْقَلَةٌ»
5- در قيامت روابط خويشاوندى در قيامت هيچ تأثيرى در سرنوشت انسان ندارد و بستگان بارى از دوش انسان بر نمىدارند. «وَ لَوْ کانَ ذا قُرْبى»
6- خشيت و نماز به انسان قابليّت پذيرش مىدهد. إِنَّما تُنْذِرُ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ ...
7- تزکيه از طريق تقوا و نماز به دست مىآيد. «يَخْشَوْنَ- أَقامُوا الصَّلاةَ- تَزَکَّى»
8- تزکيهى انسان، به سود خود اوست. «لِنَفْسِهِ»
9- ممکن است سود تزکيه را در دنيا دريافت نکنيد ولى در آخرت قطعاً دريافت مىکنيد. «إِلَى اللَّهِ الْمَصِيرُ»
10- هستى، هدفمند و داراى حرکت تکاملى است. «إِلَى اللَّهِ الْمَصِيرُ»