برگزیده تفسیر نمونه
(آیه 18)- این آیه به پنج «نکته» در ارتباط با آیات قبل اشاره میکند:
نخست این که در آیات گذشته آمده بود که «اگر خدا بخواهد شما را میبرد و قوم دیگری را به جای شما میآورد» این سخن ممکن است برای بعضی این سؤال را به وجود آورد که مخاطبین این آیه همه از افراد گنهکار نیستند، آیا ممکن است مؤمنان صالح نیز گرفتار عواقب گناهان دیگران شوند و محکوم به فنا گردند؟
اینجاست که میفرماید: «و هیچ گنهکاری بار گناه دیگری را بر دوش نمیکشد» (وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْری).
این جمله از یک سو ارتباط به عدل خداوند دارد که هر کس را در گرو کار خود میشمرد، و از سوی دیگر به شدت مجازات روز رستاخیز اشاره دارد.
در جمله دوم همین مسأله را به صورت دیگری مطرح میکند، میگوید:
«و اگر شخص سنگین باری، دیگری را برای حمل گناهان خود بخواند (پاسخ منفی به دعوت او میدهد و) چیزی از آن را بر دوش نخواهد گرفت هر چند از نزدیکان او باشد» (وَ إِنْ تَدْعُ مُثْقَلَةٌ إِلی حِمْلِها لا یُحْمَلْ مِنْهُ شَیْءٌ وَ لَوْ کانَ ذا قُرْبی).
بالأخره در سومین جمله پرده از این حقیقت بر میدارد که انذارهای پیامبر صلّی اللّه علیه و اله تنها در دلهای آماده اثر میگذارد، میفرماید: «تو فقط کسانی را بیم میدهی که از پروردگار خود در پنهانی میترسند و نماز را بر پا میدارند» (إِنَّما تُنْذِرُ الَّذِینَ یَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَیْبِ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ).
تا در دلی خوف خدا نباشد، و در نهان و آشکار احساس مراقبت یک نیروی معنوی بر خود نکند، و با انجام نماز که قلب را زنده میکند و به یاد خدا وا میدارد به این احساس درونی مدد نرساند، انذارهای انبیا و اولیا بیاثر خواهد بود.
در جمله چهارم باز به این حقیقت بر میگردد که خدا از همگان بینیاز است، میافزاید: «و هر کس پاکی (و تقوا) پیشه کند نتیجه آن به خودش باز میگردد» (وَ مَنْ تَزَکَّی فَإِنَّما یَتَزَکَّی لِنَفْسِهِ).
ج4، ص67
و سر انجام در پنجمین و آخرین جمله هشدار میدهد که اگر نیکان و بدان به نتائج اعمال خود در این جهان نرسند مهم نیست چرا که «بازگشت (همگان) به سوی خداست» و سر انجام حساب همه را خواهد رسید! (وَ إِلَی اللَّهِ الْمَصِیرُ).