تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
ثُمَّ أَخَذْتُ الَّذِينَ کَفَرُوا فَکَيْفَ کانَ نَکِيرِ «26»
ثُمَّ أَخَذْتُ الَّذِينَ کَفَرُوا: پس بعد از تکذيب گرفتيم آنان را که ايمان نياوردند به قهر و عذاب خود. بعد بر سبيل تعجيب فرمايد: فَکَيْفَ کانَ نَکِيرِ:
پس چگونه بود انکار و تغير من بر ايشان و انزال عذاب و عقاب بر آنها.
تتمه:
طبرسى (رحمه اللّه) در مجمع فرمايد: بينات به معنى معجزات باهرات و حجج واضحات است، و زبر به معنى کتاب منقش، و کتاب منير به معنى کتاب واضح و مبين است «1».
«1» مجمع البيان طبرسى، (چ 1401 ق- قم) ج 4 ص 406.
جلد 11 - صفحه 32