تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَخْرَجْنا بِهِ ثَمَراتٍ مُخْتَلِفاً أَلْوانُها وَ مِنَ الْجِبالِ جُدَدٌ بِيضٌ وَ حُمْرٌ مُخْتَلِفٌ أَلْوانُها وَ غَرابِيبُ سُودٌ «27» بعد از آن ذکر دلائل توحيد را فرمايد: أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ‌: آيا نمى‌بينى اى بيننده بدرستى که خداى تعالى به محض قدرت و رحمت، أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً: نازل فرمايد از آسمان آب را که باران است. فَأَخْرَجْنا بِهِ ثَمَراتٍ‌: پس بيرون آورديم ما به آن آب، ميوه‌جات را. نکته: عدول به تکلم به جهت تخصيص فعل است، يعنى مائيم توانا که بيرون مى‌آوريم به آن آب، ميوه‌ها را. مُخْتَلِفاً أَلْوانُها: که مختلفند رنگهاى آن، يعنى گوناگون در اجناس و اصناف بر وجهى که هر يک از آنها به صفتهاى مختلفه‌اند مانند انار، سيب، زردالو، انگور و غيره؛ يا مراد اختلاف رنگ، طعم و بو باشد. وَ مِنَ الْجِبالِ جُدَدٌ بِيضٌ‌: و از کوهها که آفريده است طرق واضحه، يا خطوط مبينه‌اند که در کوهها نمايند سفيد، وَ حُمْرٌ مُخْتَلِفٌ أَلْوانُها: و سرخها که گوناگون است رنگهاى آن در شدت و ضعف، بعضى به غايت سرخ، و برخى کمتر از آن. وَ غَرابِيبُ سُودٌ: و سياهيها به غايت سياه که هيچ خطوطى ندارد. حاصل: کوهها به اقسام و الوان مختلفه‌اند.