1- در قرآن، سخن باطل، خرافه، گزافه و بى منطق وجود ندارد. «هُوَ الْحَقُّ»
2- ميزان حقّانيّت هر کلام و کتابى، قرآن است. «هُوَ الْحَقُّ»
3- کتب آسمانى، مؤيّد يکديگرند. «مُصَدِّقاً»
4- خداوند هم به نياز بشر به وحى آگاه است، و هم به لياقت پيامبر براى دريافت وحى. ( «لَخَبِيرٌ» آگاه از باطن و «بَصِيرٌ» آگاه از ظاهر است.) «بِعِبادِهِ خَبِيرٌ بَصِيرٌ»