پیام‌های تفسیر نور

1- قرآن، به تنهايى کافى نيست، حامى و مجرى لازم دارد. «أَوْرَثْنَا الْکِتابَ» 2- کسى حقّ انتخاب و اعطاى مسئوليّت‌هاى دينى را دارد که به حال بندگانش آگاهى عميق داشته باشد. «إِنَّ اللَّهَ بِعِبادِهِ لَخَبِيرٌ بَصِيرٌ- ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْکِتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا» 3- دليل محروم شدن از انوار قرآن، خود ما هستيم. «فَمِنْهُمْ ظالِمٌ‌- وَ مِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ» 4- شرط دريافت ميراث قرآن، سبقت در همه‌ى کارهاى خير است نه انجام بعضى. «بِالْخَيْراتِ» 5- انتخاب خداوند، حکيمانه است. کسانى وارث علوم قرآنند که در خيرات سبقت گيرند. «سابِقٌ بِالْخَيْراتِ» 6- ظلم، از سوى خود انسان است، «ظالِمٌ لِنَفْسِهِ» ولى توفيق سبقت در خوبى‌ها، به اذن خداست. «سابِقٌ بِالْخَيْراتِ بِإِذْنِ اللَّهِ» 7- ميراث‌بردن از قرآن، فضل بزرگ الهى است. «ذلِکَ هُوَ الْفَضْلُ الْکَبِيرُ» «1». تفسير نورالثقلين. تفسير نور(10جلدى)، ج‌7، ص: 501