تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْکِتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا فَمِنْهُمْ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ وَ مِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَ مِنْهُمْ سابِقٌ بِالْخَيْراتِ بِإِذْنِ اللَّهِ ذلِکَ هُوَ الْفَضْلُ الْکَبِيرُ «32» آنگاه اين کتاب (قرآن) را به گروهى از بندگانمان که (آنان را) برگزيديم به ميراث داديم، پس برخى از بندگان ما (در عمل به کتاب) بر خود ستمکارند و بعضى ميانه‌رو و برخى با اذن الهى نسبت به کارهاى خير سبقت گيرند، که اين همان فضل بزرگ الهى است.