تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ هُمْ يَصْطَرِخُونَ فِيها رَبَّنا أَخْرِجْنا نَعْمَلْ صالِحاً غَيْرَ الَّذِي کُنَّا نَعْمَلُ أَ وَ لَمْ نُعَمِّرْکُمْ ما يَتَذَکَّرُ فِيهِ مَنْ تَذَکَّرَ وَ جاءَکُمُ النَّذِيرُ فَذُوقُوا فَما لِلظَّالِمِينَ مِنْ نَصِيرٍ «37»
و آن کفّار در دوزخ ناله مىزنند (و مىگويند:) پروردگارا! ما را خارج کن تا عمل صالحى انجام دهيم، غير از آنچه که قبلًا انجام مىداديم. (در پاسخ به آنان گفته مىشود:) آيا ما به شما چندان عمر نداديم که در آن هر کس که بناى تذکّر دارد متذکّر شود و (عبرت گيرد؟ به علاوه) هشدار دهنده به سراغتان آمد (ولى شما توجّهى نکرديد)، پس اينک بچشيد، پس براى ستمگران هيچ ياورى نيست.