مراد از خليفه بودن انسان در اين آيه، يکى از سه امر است: جانشينى ملّتها از ملّتها، جانشينى فرزندان آدم از انسانهاى پيش از خلقت آدم، جانشينى انسان از خداوند
«مقت» به معناى غضب شديد است که در قرآن در مورد چهار چيز بکار رفته است:
1. کفر. لا يَزِيدُ الْکافِرِينَ کُفْرُهُمْ ... إِلَّا مَقْتاً
2. زنا. «إِنَّهُ کانَ فاحِشَةً وَ مَقْتاً» «1»
3. گفتن و عمل نکردن. «کَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ اللَّهِ أَنْ تَقُولُوا ما لا تَفْعَلُونَ» «2»
4. سخن بى منطق. «يُجادِلُونَ فِي آياتِ اللَّهِ بِغَيْرِ سُلْطانٍ أَتاهُمْ کَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ اللَّهِ» «3»
«1». نساء، 22.
«2». صف، 3.
«3». غافر، 35.
جلد 7 - صفحه 507