نکته‌های تفسیر نور

ميان نگاهدارى و حفاظت خداوند از نظام هستى و حلم او رابطه است، همان گونه که ميان عقايد و اعمال ما و فروپاشى نظام هستى رابطه است. در اين آيه به مورد اول اشاره دارد و آيه با جمله‌ى‌ «حَلِيماً غَفُوراً» پايان يافته است. امّا در سوره‌ى مريم، آيات 88 تا 90 جلد 7 - صفحه 509 مى‌خوانيم: «وَ قالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمنُ وَلَداً لَقَدْ جِئْتُمْ شَيْئاً إِدًّا تَکادُ السَّماواتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْهُ وَ تَنْشَقُّ الْأَرْضُ وَ تَخِرُّ الْجِبالُ هَدًّا» مشرکان گفتند: خداوند فرزندى اختيار کرده است، نزديک است که آسمان‌ها و زمين و کوه‌ها از اين سخن زشت درهم ريزد و فروپاشد. خداوند هم آسمان‌ها و زمين با عظمت را نگاه مى‌دارد «يُمْسِکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ» و هم پرنده‌ى کوچک در هوا را «ما يُمْسِکُهُنَّ إِلَّا الرَّحْمنُ» «1» در روايات مى‌خوانيم: خداوند به واسطه‌ى اولياى خود، آسمان و زمين را حفظ مى‌کند که اگر نباشند، نظام هستى به هم مى‌ريزد. «2»