تفسیر نور (محسن قرائتی)
قُلْ أَ رَأَيْتُمْ شُرَکاءَکُمُ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَرُونِي ما ذا خَلَقُوا مِنَ الْأَرْضِ أَمْ لَهُمْ شِرْکٌ فِي السَّماواتِ أَمْ آتَيْناهُمْ کِتاباً فَهُمْ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْهُ بَلْ إِنْ يَعِدُ الظَّالِمُونَ بَعْضُهُمْ بَعْضاً إِلَّا غُرُوراً «40»
بگو: آيا شريکان خويش را که به جاى خداوند مىخوانيد ديدهايد؟ به من نشان دهيد که چه چيزى را از زمين آفريدهاند، يا براى آنان در (آفرينش) آسمانها مشارکتى است؟ يا به آنان کتابى دادهايم که ايشان، دليل و حجّتى از آن بر شرک خود دارند؟ (نه، هيچ کدام نيست،) بلکه ستمکاران تنها بر اساس وعدهاى (دروغى) که بعضىشان به بعضى ديگر (در مورد شفاعت) مىدهند يکديگر را فريب مىدهند.