برگزیده تفسیر نمونه
(آیه 41)- آسمانها و زمین با دست قدرت او برپاست! در این آیه سخن از حاکمیت خدا بر مجموعه آسمانها و زمین است، و در حقیقت بعد از نفی دخالت معبودهای ساختگی در جهان هستی به اثبات توحید خالقیت و ربوبیت پرداخته، میفرماید: «خداوند آسمانها و زمین را نگاه میدارد تا از نظام خود منحرف نشوند» (إِنَّ اللَّهَ یُمْسِکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ أَنْ تَزُولا).
نه تنها آفرینش در آغاز با خداست که نگهداری و تدبیر و حفظ آنها نیز به دست قدرت اوست، بلکه آنها هر لحظه آفرینش جدیدی دارند و فیض هستی لحظه به لحظه به آنها میرسد، که اگر لحظهای رابطه آنها با آن مبدأ بزرگ قطع شود راه فنا و نیستی را پیش میگیرند.
اگر نازی کند یکدم فرو ریزند قالبها!
سپس به عنوان تأکید میافزاید: «و هرگاه منحرف گردند، کسی جز او نمیتواند آنها را نگاه دارد» (وَ لَئِنْ زالَتا إِنْ أَمْسَکَهُما مِنْ أَحَدٍ مِنْ بَعْدِهِ).
نه بتهای ساختگی شما، نه فرشتگان، و نه غیر آنها، هیچ کس قادر بر این کار نیست.
در پایان آیه برای این که راه توبه را به روی مشرکان گمراه نبندد و اجازه بازگشت در هر مرحله به آنها دهد میفرماید: «او بردبار و غفور است» (إِنَّهُ کانَ حَلِیماً غَفُوراً).
به مقتضای حلمش در مجازات آنها تعجیل نمیکند و به مقتضای غفوریتش توبه آنها را با شرائطش در هر مرحله که باشد پذیرا میشود.