تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمانِهِمْ لَئِنْ جاءَهُمْ نَذِيرٌ لَيَکُونُنَّ أَهْدى مِنْ إِحْدَى الْأُمَمِ فَلَمَّا جاءَهُمْ نَذِيرٌ ما زادَهُمْ إِلَّا نُفُوراً «42»
و (مشرکان) با سختترين سوگندها، به خدا سوگند ياد کردند که اگر هشدار دهندهاى به سراغشان بيايد از هر يک از امّتهاى ديگر هدايت يافتهتر شوند؛ پس همين که هشدار دهندهاى برايشان آمد، جز نفرت (از حقّ) چيزى بر آنان نيفزود.