اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
تِلک‌َ آيات‌ُ الکِتاب‌ِ المُبِين‌ِ «2»
اينکه آياتي که در اينکه سوره مبارکه است آيات قرآن مجيد است که قرآن کتاب مبين است و گذشت که يکي از اسماء قرآن در بسياري از سور قرآني کتاب است مثل «ذلِک‌َ الکِتاب‌ُ» اول بقره و کتاب مبين مثل همين آيه.
تلک اشاره بآيات اينکه سوره مبارکه قصص است و قصص جمع قصه است و مراد قضاياي موسي است و قوم موسي که مبعوث بر آنها شده از فرعونيان و بني اسرائيل و در اينکه سوره مبارکه فقط اکتفاء بقضاياي موسي فرمود دون ساير انبياء از نوح و هود و صالح و ابراهيم و لوط که در بسياري از سور بيان شد.
آيات يعني بعض آيات قرآنيست و الا آيات قرآن بسيار است از اول قرآن تا آخر آن يک قسمتش در اينکه سوره بيان شده.
الکتاب الف و لام عهد است و مراد قرآن است که اينکه قرآن متصف بصفة:
المبين است که مبين احوال انبياء و مواعظ و نصايح و احکام و عقايد است.