1- کفّار به خاطر لجاجت، هرگز حاضر به ايمان آوردن نيستند. «وَ قالَ الَّذِينَ کَفَرُوا لَنْ نُؤْمِنَ»
2- کفّار در واقع هيچ يک از کتب آسمانى را قبول نداشتند. «لَنْ نُؤْمِنَ بِهذَا الْقُرْآنِ وَ لا بِالَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ»
3- ايمان به کتب آسمانىِ قبل از قرآن نيز مورد سفارش پيامبر اسلام بود و کفّار اين سفارش را ناديده مىگرفتند. «وَ لا بِالَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ»
4- دادگاه قيامت بسيار سخت است. «وَ لَوْ تَرى»
5- مشرکان به خود ستم مىکنند. «إِذِ الظَّالِمُونَ»
6- سروکار مشرکان با خداست. «مَوْقُوفُونَ عِنْدَ رَبِّهِمْ»
7- ترسيم صحنههاى سخت قيامت، بهترين وسيلهى تربيت است. «مَوْقُوفُونَ عِنْدَ رَبِّهِمْ»
8- مستضعفانى که پيرو مستکبرانند نيز مورد مؤاخذه قرار خواهند گرفت. «يَقُولُ
جلد 7 - صفحه 447
الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا لِلَّذِينَ اسْتَکْبَرُوا»
9- صحنهى قيامت، صحنهى گفتگو و جدال است. يَقُولُ الَّذِينَ ...
10- در قيامت، مجرمان در پى توجيه گناه خود، به بزرگان خود مىگويند: اگر شما نبوديد ما اين همه گناه نمىکرديم. «لَوْ لا أَنْتُمْ»
11- در قيامت، ايمان عامل نجات است. «لَکُنَّا مُؤْمِنِينَ»