اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ ما أَرسَلنا فِي قَريَةٍ مِن نَذِيرٍ إِلاّ قال‌َ مُترَفُوها إِنّا بِما أُرسِلتُم بِه‌ِ کافِرُون‌َ (34)
و نفرستاديم ما در هيچ قريه و شهرستاني از انذار کننده مگر آنکه گفتند خوش گذران‌هاي آن ها و در نعمت پرورش شدگان آنها که به درستي که ما به آن چه شما ارسال شده‌ايد کافر هستيم.
وَ ما أَرسَلنا فِي قَريَةٍ مِن نَذِيرٍ تمام انبياء سلف از نوح تا حضرت عيسي (ع) که قريب صد و بيست و چهار هزار پيغمبر خداوند فرستاده براي انذار قوم و بسا در يک شهرستان و آبادي چند رسول فرستاده شده تمام دعوت به توحيد و ايمان و انذار از شرک و کفر و معاصي مي‌کردند و نوعا کساني که به اين‌ها ايمان مي‌آوردند فقراء و ضعفاء بودند. و اما متمولين و متمکنين و خوش گذران‌ها و مشتغلين به لذائذ دنيوي و هواهاي نفساني و لهويات ايمان نمي‌آوردند که اين‌ها را مترفين مي‌گفتند.
إِلّا قال‌َ مُترَفُوها إِنّا بِما أُرسِلتُم بِه‌ِ کافِرُون‌َ چنان چه امروز هم چنين است اهل حق و عبادت و مساجد و مراکز ديني نوعا فقراء متوسط هستند و لذا اعيان و اشراف و اغنياء گوش آنها بده کار نيست و بويي از احکام دين به مشام آنها نمي‌رسد و نزديک علماء دين نمي‌آيند مگر امر دنيوي داشته باشند.