1- تفاوت رزق بدست او و سبب تربيت و تکامل انسان است. (مقتضاى ربوبيّت خداوند قبض و بسط رزقها است.) رَبِّي يَبْسُطُ ... وَ يَقْدِرُ
2- انفاق مهم است نه مقدار آن. «ما أَنْفَقْتُمْ مِنْ شَيْءٍ»
3- انفاق، تنها با مال نيست بلکه از هر نعمتى که خدا به انسان داده مىتوان انفاق کرد. «ما أَنْفَقْتُمْ مِنْ شَيْءٍ»
4- يقين به پرداخت عوض، عامل سخاوت است. ما أَنْفَقْتُمْ ... فَهُوَ يُخْلِفُهُ
5- يکى از دلايل اختلاف رزق، امتحان افراد است. «يَبْسُطُ، يَقْدِرُ، ما أَنْفَقْتُمْ»
6- انفاقها جبران مىشود. «فَهُوَ يُخْلِفُهُ» و خداوند ضامن جبران است. «فَهُوَ يُخْلِفُهُ»
7- انفاقها به بهترين صورت جبران مىشود. «خَيْرُ الرَّازِقِينَ»
«1». تفسير مجمع البيان.
تفسير نور(10جلدى)، ج7، ص: 455