سوره سبأ(سبإ)، آیه ۳۹ · جزء ۲۲ · صفحه ۴۳۲
قُلْ إِنَ رَبِّي يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَ يَقْدِرُ لَهُ وَ مَا أَنْفَقْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَهُوَ يُخْلِفُهُ وَ هُوَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ
بگو: «پروردگارم روزی را برای هر کس بخواهد وسعت میبخشد، و برای هر کس بخواهد تنگ (و محدود) میسازد؛ و هر چیزی را (در راه او) انفاق کنید، عوض آن را میدهد (و جای آن را پر میکند)؛ و او بهترین روزیدهندگان است!»
معنی کلمات و عبارات
نزول
سال ۱۱ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
در آن زمان چه میگذشت (۱ رویداد)
نکات آیه
تفسیر (۹)
- تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۳۱–۵۴ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۳۱–۵۴ - برگزیده تفسیر نمونه(مکارم شیرازی)
آیه ۳۹ - تفسیر نور(محسن قرائتی)
آیه ۳۹ - نکتههای تفسیر نور
آیه ۳۹ - پیامهای تفسیر نور
آیه ۳۹ - تفسیر اثنی عشری(حسینی شاه عبدالعظیمی)
آیه ۳۹ - تفسیر روان جاوید
آیات ۳۶–۴۲ - تفسیر اطیب البیان(سید عبدالحسین طیب)
آیه ۳۹
روایات و احادیث
۱۲ - «قال الراوى قلت لأبى عبداللّه(ع) ...قول اللّه عزّوجلّ «و ما أنفقتم من شىء فهو یخلفه و هو خیر الرازقین» و إنّى أنفق و لا أرى خلفاً قال: أفترى اللّه عزّوجلّ أخلف وعده؟ قلت: لا قال: فممّ ذالک. قلت: لا أدرى قال: لو أنّ أحدکم إکتسب المال من حلّه و أنفقه فى حلّه لم ینفق درهماً إلا أخلف علیه; [منبع: کافى، ج ۲، ص ۴۸۶، ح ۸; نورالثقلین، ج ۴، ص ۳۳۹- ، ح ۷۳.] راوى مى گوید: به امام صادق(ع) عرض کردم: ...سخن خداى عزّوجلّ است که مى فرماید: «و ما أنفقتم من شىء فهو یخلفه و هو خیر الرازقین» در حالى که من انفاق مى کنم و هیچ چیزى جایگزین آن ندیدم، فرمود: آیا نظر تو این است که خداوند در وعده خود تخلف مى کند؟ گفتم نه. فرمود: پس این [توهم تو] از کجا است؟ گفتم نمى دانم. حضرت فرمود: اگر یکى از شما مالى را از راه حلال کسب کند و در راه حلال انفاق نماید، هیچ درهمى را انفاق نمى کند; مگر آن که [خدا ]جایگزین آن را مى دهد».
موضوعات
دستهبندی موضوعی
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۲۷)
- تقدیر روزی انسانها و قبض و بسط ان، از ایات الهی+۶ آیه
- انفاق، از اسباب دستیابی به توسعه اقتصادی+۲ آیه
- مشیّت الهی، منشا توسعه و تنگناهای اقتصادی+۹ آیه
- تفاوت انسانها در برخورداری از روزی الهی+۸ آیه
- جبران و جایگزینی مال انفاق شده ازسوی خداوند
- وعده خداوند به جایگزینی اموال انفاق شده
- اسانشدن انفاق در پرتو توجّه به رزّاقیّت خداوند و بازگشت عوض مال انفاق شده به ادمی
- استفاده از حسّ منفعتطلبی انسان در جهت ایجاد روحیّه انفاق در وی+۲ آیه
- همه انسانها، تحت تربیت و ربوبیت خداوند+۵ آیه
- استحباب انفاق به دیگران، از مال خویش
- ربوبیّت خداوند، مقتضی تقدیر روزی متفاوت برای بندگان+۴ آیه
- خداوند، بهترین روزی دهنده برای بندگانش+۴ آیه
- تضییق و کاستن از رزق انسانها از جانب خداوند، بر اساس مشیّت الهی+۱۰ آیه
- بهترین روزی رسان بودن خدا، منشا تفاوت رزق بندگان
- ربوبیّت خدا، مقتضای تفاوت روزی بندگان+۲ آیه
- تفاوت روزی انسانها، ناشی از مشیّت خداوند و به تدبیر او+۸ آیه
- مشیّت الهی، در توسعه بخشیدن به رزق انسانها+۱۰ آیه
- خداوند، بهترین روزی دهنده+۴ آیه
- جایگزین کردن اموال انفاق شده و جبران انها، مقتضای بهترین روزی رسان بودن خدا
- پیامبر(صلی الله علیه واله)، مامور ابلاغ پیام خداوند به مردم، درباره منشا قبض و بسط رزق بندگان+۱ آیه
- خداوند، فراهم اورنده رزق و روزی انسانها+۱۵ آیه
- ربوبیّت خداوند، مقتضی اعطای رزق به بندگان+۳ آیه
- نقش مشیّت الهی، در قبض و بسط رزقها+۱۰ آیه
- ربوبیّت خدا، منشا رفاه انسانها+۴ آیه
- مشیّت خداوند، منشا رفاه انسانها+۹ آیه
- تقدیر روزی انسانها، به وسیله خداوند+۱۱ آیه
- فراخ و تنگروزی مردم، تحت اراده و مشیّت خداوند+۹ آیه