تفسیر نور (محسن قرائتی)
قُلْ إِنَّما أَعِظُکُمْ بِواحِدَةٍ أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنى وَ فُرادى ثُمَّ تَتَفَکَّرُوا ما بِصاحِبِکُمْ مِنْ جِنَّةٍ إِنْ هُوَ إِلَّا نَذِيرٌ لَکُمْ بَيْنَ يَدَيْ عَذابٍ شَدِيدٍ «46» بگو: من شما را به يک سخن پند مىدهم؛ براى خدا قيام کنيد، دو نفر دو نفر و يک نفر يک نفر، پس بيانديشيد (تا ببيند) که هيچ گونه جنونى در هم سخن شما (پيامبر) نيست، او براى شما از عذاب سختى که در پيش است جز هشدار دهندهاى نيست.
جلد 7 - صفحه 460