تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) قُلْ ما سَأَلْتُکُمْ مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَکُمْ إِنْ أَجْرِيَ إِلاَّ عَلَى اللَّهِ وَ هُوَ عَلى‌ کُلِّ شَيْ‌ءٍ شَهِيدٌ (47) قُلْ ما سَأَلْتُکُمْ مِنْ أَجْرٍ: بگو اى پيغمبر به امت که آنچه طلب کردم از شما از مزد اداى رسالت، فَهُوَ لَکُمْ‌: پس آن مر شما راست، يعنى هر مزدى که براى تبليغ رسالت از شما مى‌خواستم به شما بخشيدم. مراد نفى سؤال است، يعنى هيچ مزدى نمى‌خواهم؛ و اين مثل آنست که شخصى به صاحب خود گويد: اگر چيزى به من دادى پس بگير آن را و حال آنکه مى‌داند که صاحب او چيزى به او نداده و نخواهد داد، لکن مراد او به اين تعليق اخذ باشد به آنچه نبوده و نباشد. نزد بعضى «ما» نافيه است نه شرطيه، يعنى از شما نمى‌طلبم اجر را، پس آن اجر براى شما است؛ کما قال: (قُلْ ما أَسْئَلُکُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلَّا مَنْ شاءَ أَنْ يَتَّخِذَ إِلى‌ رَبِّهِ سَبِيلًا) «1». إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ‌: نيست مزد دعوت من و ثواب آن مگر بر خداى تعالى، وَ هُوَ عَلى‌ کُلِّ شَيْ‌ءٍ شَهِيدٌ: و او بر همه چيزها گواه و مطلع است، پس مى‌داند صدق و خلوص نيت مرا در دعوت و نصيحت بدون طمع اجر بر آن.