اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قُل ما سَأَلتُکُم مِن أَجرٍ فَهُوَ لَکُم إِن أَجرِي‌َ إِلاّ عَلَي اللّه‌ِ وَ هُوَ عَلي کُل‌ِّ شَي‌ءٍ شَهِيدٌ (47)
بفرما به اينها که آن چه من از شما طلب اجر کردم براي نفع خود شماها است نيست اجر من مگر بر خداوند و او بر هر چيزي شاهد و گواه است.
قُل ما سَأَلتُکُم مِن أَجرٍ فَهُوَ لَکُم اشاره به آيه شريفه است که مي‌فرمايد: قُل لا أَسئَلُکُم عَلَيه‌ِ أَجراً إِلَّا المَوَدَّةَ فِي القُربي (شوري آيه 22) در اينکه آيه شريفه مي‌فرمايد
جلد 14 - صفحه 578
اينکه اجري که از شما طلب کردم براي نفع خود شماها است زيرا مودت ذوي القربي جزو ايمان است و بدون او هيچ عملي قبول نيست، در زيارت جامعه مي‌فرمايد:
«من والاکم فقد والي اللّه و من عاداکم فقد عادي اللّه و من احبکم فقد احب اله و من ابغضکم فقد ابغض اللّه»
و نيز مي‌فرمايد:
«سعد من والاکم و هلک من عاداکم و خاب من جحدکم و ضل من فارقکم و فاز من تمسک بکم و امن من لجأ اليکم و سلّم من صدقکم و هدي من اعتصم بکم من اتبعکم فالجنة مأواه و من خالفکم فالنار مثويه و من جحدکم کافر و من حاربکم مشرک و من رد عليکم فهو في اسفل درک من الجحيم»
(بعلاوه از ضروريات دين اسلام و نص آيه شريفه قرآن است).
سؤال: آيا اينکه عامه مسلمين چه مي‌گويند در مورد شيخين که صريح اخبار صحاح آن ها دارد که فاطمه از دنيا رفت و از اينکه دو نفر غضبناک بود و در مورد عايشه و طلحه و زبير و جنگ جمل و در مورد معاويه و جنگ صفين و در مورد يزيد در قضيه کربلا و در مورد بني اميه و بني العباس با بني هاشم و در مورد کساني که روز عاشورا را عيد بزرگ خود مي‌دانند.
جواب: آنها يکي از دو جواب مي‌دهند. يکي آن که اينها مجتهد بودند و به اجتهاد خود عمل کردند و لو خطا رفتند معذورند، ديگر آن که مراد از قربي در آيه شريفه قربي خود شخص است که اقارب و ارحام خود باشيد.
اقول: اما جواب الاول- اولا، اگر چنين باشد تمام مشرکين و کفار و يهود مي‌توانند اينکه عذر را فرداي قيامت بياورند که ما مجتهد بوديم و به اجتهاد خود فهميديم دين اسلام باطل است و پيغمبر اسلام کاذب است و قرآن مفتري است و ثانيا مورد اجتهاد در باب احکام فرعيه است نه اصول عقايد آن هم در زمان انسداد باب علم نه در مقابل نص قرآن و ضرورت دين.
و اما جواب دوم: ذوي القرباي شخص چه مناسبتي با اجر پيغمبر دارد!. مشرکين، کفار، يهود و نصاري و تمام افراد بشر نوعا با ارحام بخصوص با اولاد خود کمال مودت و محبت را دارند پس تمام آنها اجر پيغمبر را اداء کردند.
إِن أَجرِي‌َ إِلّا عَلَي اللّه‌ِ مکرر گفته‌ايم احدي از خدا طلبي ندارد آن چه عنايت
جلد 14 - صفحه 579
فرمايد تفضل است فقط قابليت محل شرط است.
وَ هُوَ عَلي کُل‌ِّ شَي‌ءٍ شَهِيدٌ حاضر و ناظر است که هر کدام شماها با ذوي القرباي پيغمبر چه معامله مي‌کنيد.