برگزیده تفسیر نمونه
(آیه 51)- آنها راه فرار ندارند: در اینجا با توجه به بحثهایی که پیرامون مشرکان لجوج در آیات پیشین گذشت، روی سخن را بار دیگر به پیامبر صلّی اللّه علیه و اله کرده، حال این گروه را به هنگام گرفتاری در چنگال عذاب الهی مجسّم میسازد که چگونه آنها پس از گرفتاری به فکر ایمان میافتند اما ایمانشان سودی نخواهد داشت.
میفرماید: «اگر ببینی هنگامی که فریادشان بلند میشود اما نمیتوانند فرار کنند، و از چنگال عذاب الهی بگریزند، و آنها را از مکان نزدیکی میگیرند» و گرفتار میسازند از بیچارگی آنها تعجب خواهی کرد (وَ لَوْ تَری إِذْ فَزِعُوا فَلا فَوْتَ وَ أُخِذُوا مِنْ مَکانٍ قَرِیبٍ).
ج4، ص53
این فریاد و فزع و بیتابی مربوط به دنیا و عذاب استیصال، و یا لحظه جان دادن است، چرا که در آخرین آیه همین سوره میگوید: «میان آنها و آنچه مورد علاقه آنها بود جدایی افکنده میشود، همان گونه که قبل از آن در باره گروههای دیگری از کفار این عمل انجام گرفت».
منظور از جمله «أُخِذُوا مِنْ مَکانٍ قَرِیبٍ» این است که این افراد بیایمان و ستمگر نه تنها نمیتوانند از حوزه قدرت خدا فرار کنند بلکه خدا آنها را از جایی گرفتار میکند که بسیار به آنها نزدیک است!