برگزیده تفسیر نمونه
(آیه 52)- در این آیه حال آنها را به هنگام گرفتار شدن در چنگال مجازات الهی بیان کرده، میفرماید: «آنها میگویند: ما به آن (قرآن و آورندهاش و مبدأ و معاد) ایمان آوردیم» (وَ قالُوا آمَنَّا بِهِ).
«ولی چگونه آنها میتوانند از آن فاصله دور دسترسی به آن پیدا کنند»؟! (وَ أَنَّی لَهُمُ التَّناوُشُ مِنْ مَکانٍ بَعِیدٍ).
آری! با فرارسیدن مرگ و عذاب استیصال درهای بازگشت بکلی بسته میشود، و میان انسان و جبران خلاف کاریهای گذشته گویی سدّ محکمی ایجاد میگردد، به همین دلیل اظهار ایمان در آن هنگام گویی از نقطه دور دستی انجام میگیرد.
اصولا چنین ایمانی که جنبه اضطراری دارد، ارزشی ندارد.