تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ قَدْ کَفَرُوا بِهِ مِنْ قَبْلُ وَ يَقْذِفُونَ بِالْغَيْبِ مِنْ مَکانٍ بَعِيدٍ (53) «3» تفسير مجمع البيان، (1403 هجرى)، ج 4 ص 397. جلد 10 - صفحه 553 وَ قَدْ کَفَرُوا بِهِ‌: و حال آنکه ايمان نياوردند به پيغمبر يا به خدا يا به بعث، وَ يَقْذِفُونَ بِالْغَيْبِ‌: و مى‌افکندند به پوشيدنى سخنان نالايق را، يعنى به گمان سخنانى مى‌گفتند که علم به آن نداشتند و بر آنها مخفى بود که آن اسناد سحر و کذب و جنون بود به پيغمبر و طعن به قرآن. يا مى‌گفتند که ما معذب نشويم، چه خدا اکرام ما نموده در دنيا به انواع نعم، و ما مستحق آن هستيم، پس ما را به عذاب شديد گرفتار نخواهد کرد، بلکه در آخرت مانند دنيا متنعم هستيم و اين قذفى بود به غيب از «مکان بعيد». چنانچه رمى به نشانه دور نخواهد رسيد، همچنين اين گمان اينها واقع نخواهد داشت هر چند جهد کنند.