در قرآن پنج سوره با جملهى «الْحَمْدُ لِلَّهِ» شروع مىشود.
اين آيه مالکيّت مطلق و بى قيد و شرط خداوند را بيان مىکند، «لَهُ ما فِي السَّماواتِ» و آيهى بعد علم مطلق الهى را «يَعْلَمُ ما يَلِجُ فِي الْأَرْضِ»، تا در آيه سوم به منکران معاد بگويد:
ما مىتوانيم قيامت را براى کيفر و پاداش بر قرار کنيم.
فخر رازى مىگويد: علمى که به عمل متّصل باشد حکمت است و به کسى که عواقب و اسرار امور را بداند خبير گويند. «1»