پس از ذکر کلّيات، بيان نمونه‌ها لازم است. بعد از کلمه خبير که کلى بود، خداوند نمونه‌هاى علم خود را نقل مى‌کند. وَ هُوَ الْحَکِيمُ الْخَبِيرُ يَعْلَمُ ما يَلِجُ ... مصداق «يَلِجُ فِي الْأَرْضِ»، ورود دانه در خاک و مصداق «يَخْرُجُ مِنْها»، خروج گياه از خاک و مصداق «يَنْزِلُ مِنَ السَّماءِ»، نزول باران از آسمان و مصداق «ما يَعْرُجُ فِيها»، پرواز پرندگان در آسمان است.
در تمام قرآن، چهل و نه مرتبه کلمه‌ى «غفور» و «رحيم» با هم بيان شده که در تمام موارد اول «غفور» آمده بعد «رحيم» مگر در اين آيه؛ شايد به خاطر آن که در همه‌ى موارد
«1». يونس، 10.
جلد 7 - صفحه 418
نظر به عملکرد انسان‌هاست که بايد اول بخشيده شوند و سپس رحمت الهى را دريافت کنند، ولى در اين آيه، اصل توجّه به علم و لطف و رحمت الهى است و مغفرت نسبت به عملکرد انسان به طور ضمنى در کلمه «يَعْرُجُ» مطرح است. «الرَّحِيمُ الْغَفُورُ»