تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
لِيَجْزِيَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِکَ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ کَرِيمٌ «4»
لِيَجْزِيَ الَّذِينَ آمَنُوا: (علت وقوع قيامت) يعنى آمدن قيامت حق و وقوع آن ضرورى باشد، تا پاداش دهد حق تعالى آنان را که ايمان آورده‌اند به خدا و پيغمبر و معتقدات حقه، وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ: و بجا آورده‌اند کارهاى شايسته از طاعات و عبادات و خيرات و مبرات، أُولئِکَ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ: آن گروه مؤمنان و نيکوکاران براى ايشان است آمرزش گناهان، وَ رِزْقٌ کَرِيمٌ: و روزى بزرگوار يعنى بى‌رنج و طلب در آن و بدون منت در آن و نقصان که نعم بهشتى باشد. و به ملازمه، سزاى کفار و معاندان لازم آيد، لذا فرمايد: