تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ يَرَى الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ الَّذِي أُنْزِلَ إِلَيْکَ مِنْ رَبِّکَ هُوَ الْحَقَّ وَ يَهْدِي إِلى صِراطِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ «6»
جلد 10 - صفحه 508
بعد از ذکر عاقبت فريقين، بيان اعتراف اهل ايمان مى‌کند به آنچه کفار جاحدند و فرمايد:
وَ يَرَى الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ: و مى‌دانند آنانکه داده شده‌اند دانش را، مراد اصحاب پيغمبرند يا مؤمنان اهل کتاب يا جميع اهل ايمان که علم و معارف الهيه را دارا هستند، الَّذِي أُنْزِلَ إِلَيْکَ مِنْ رَبِّکَ: آن چيزى که نازل شده بسوى تو از پروردگار تو يعنى قرآن، هُوَ الْحَقَ: اوست حق و راست و درست، يا قيامت بيايد تا اولوا العلم به معاينه بدانند که آن حق است همچنانکه امروز حقيقت آن را به برهان مى‌دانند. وَ يَهْدِي إِلى صِراطِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ: (عطف بر «الحق») يعنى تا دانند که قرآن حق است و راه مى‌نمايد به راه خداوندى که غالب است بر همه، ستوده شده بر نعم دنيويه و اخرويه يعنى به طريق توحيد و اعمال صالحه.