تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ قالَ الَّذِينَ کَفَرُوا هَلْ نَدُلُّکُمْ عَلى رَجُلٍ يُنَبِّئُکُمْ إِذا مُزِّقْتُمْ کُلَّ مُمَزَّقٍ إِنَّکُمْ لَفِي خَلْقٍ جَدِيدٍ «7»
وَ قالَ الَّذِينَ کَفَرُوا: و گفتند آنانکه کافر شدند، يعنى منکران قريش بعضى مر بعضى را از روى طنز و سخريه نه بر وجه اعلام، زيرا هر يک مى‌دانستند آن را؛ پس بر وجه استهزاء گفتند به يکديگر، هَلْ نَدُلُّکُمْ عَلى رَجُلٍ يُنَبِّئُکُمْ: آيا دلالت کنيم شما را بر مردى که خبر مى‌دهد شما را به اعجب عجائب، يعنى حضرت محمد صلّى اللّه عليه و آله مى‌گويد به شما، إِذا مُزِّقْتُمْ کُلَّ مُمَزَّقٍ: چون متفرق و پاره گردانيده شويد هر پاره ساختنى و متفرق گردانيدنى، يعنى چون اجزاى شما ريز ريز شده و به خاک مساوى شود بعضى
جلد 10 - صفحه 509
از آن در شکم طيور و سباع رود، و برخى را آب و باد در اطراف عالم پراکنده سازد، إِنَّکُمْ لَفِي خَلْقٍ جَدِيدٍ: بدرستى که شما هر آينه در آفرينش نو خواهيد شد.