1- براى ايمان به معاد و ديگر امور غيبى، از محسوسات کمک بگيريد. فکر در عظمت جهان هستى، سرچشمه‌ى ايمان به معاد است. در آيه‌ى قبل فرمود:
«لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ» در اين آيه مى‌فرمايد: أَ فَلَمْ يَرَوْا إِلى ما بَيْنَ ... چرا به آفريده‌ها نمى‌نگرند؟
2- دست خداوند براى هر گونه تغييرى در نظام هستى باز است. «إِنْ نَشَأْ»
3- در کنار منطق، تهديد هم لازم است. «أَ فَلَمْ يَرَوْا- نَخْسِفْ بِهِمُ الْأَرْضَ»
4- تفکّر درباره‌ى هستى، سرچشمه‌ى بندگى و انابه به درگاه خداوند است. أَ فَلَمْ يَرَوْا ... عَبْدٍ مُنِيبٍ