اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
هُدي‌ً وَ بُشري لِلمُؤمِنِين‌َ «2»
اينکه قرآن هدايت کننده و بشارت دهنده است براي قومي که ايمان مي‌آورند.
اما هدايت قرآن که به بهترين راه‌ها و محکم‌ترين راه‌ها راهنمايي مي‌کند چنانچه مي‌فرمايد:
إِن‌َّ هذَا القُرآن‌َ يَهدِي لِلَّتِي هِي‌َ أَقوَم‌ُ وَ يُبَشِّرُ المُؤمِنِين‌َ (الاسري آيه 9) چيزي در قرآن فرو گذار نشده وَ لا رَطب‌ٍ وَ لا يابِس‌ٍ إِلّا فِي کِتاب‌ٍ مُبِين‌ٍ (انعام آيه 59).
و اما بشري سر تا سر قرآن بشارت مؤمنين است و در بسياري از آيات بشارت را براي مؤمنين به طور اطلاق فرموده مثل همين آيه و در بعضي مقرون به تقوي فرموده الّذين آمنوا و اتقوا در بعضي مقرون به عمل صالح کرده الَّذِين‌َ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحات‌ِ اما اگر ايمان باشد و تقوي از معاصي و مقرون به اعمال صالحه «لَهُم دَرَجات‌ٌ عِندَ رَبِّهِم» آنهم هر چه درجه ايمان و تقوي و عمل صالح بالا رود درجات بالا مي‌رود تا برسد به درجات انبياء و ائمه اطهار و اما اگر اعمال صالحه چندان نداشته باشد يا تقواي از معاصي اگر باعث زوال ايمان شد که هيچ گونه بشارتي ندارد و اما اگر با ايمان رفت عاقبت نجات است يا به مغفرت الهي يا به عفو پروردگار يا به شفاعت شفعاء يا به دعاي مؤمنين يا وسائل ديگر و لو در حين موت يا در قبر يا در عالم برزخ يا در صحراي محشر گرفتار باشد به تفاوت مراتب لذا در اينکه آيه به طور اطلاق فرمود:
(وَ بُشري لِلمُؤمِنِين‌َ) سپس مصداق مؤمنين را بيان مي‌فرمايد: