1- ايمان نداشتن به معاد، زمينه‌ى جلوه‌گرى زشتى‌هاست. (انسان بى‌ايمان، برهنگى را تمدّن، تجمّل را شخصيّت، کلاه‌بردارى را زرنگى، دروغ و ريا را نشانه‌ى سياست واستعمار را نشانه قدرت مى‌داند) إِنَّ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ ... زَيَّنَّا
2- کج فهمى و سردرگمى افراد بى‌ايمان، بزرگ‌ترين کيفر وسيلى خداوند است.
لا يُؤْمِنُونَ ... فَهُمْ يَعْمَهُونَ
3- اگر قيامت را باور کنيم، از کارهاى بسيارى که به نظر ما زيباست توبه خواهيم کرد. «لا يُؤْمِنُونَ- زَيَّنَّا»
4- کسى که قيامت را آينده‌ى روشن خود نمى‌داند، دنياى متغير، هر لحظه او را دگرگون و سردرگم مى‌کند. «لا يُؤْمِنُونَ- يَعْمَهُونَ»
5- کفر به قيامت، عامل بزرگ‌ترين خسارت‌هاست. الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ ... هُمُ الْأَخْسَرُونَ