اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
لَعَلَّک‌َ باخِع‌ٌ نَفسَک‌َ أَلاّ يَکُونُوا مُؤمِنِين‌َ «3»
شايد تو از غصه و غم و اندوه خود را تلف مي‌کني و مي‌کشي، براي اينکه اينکه کفار و مشرکين ايمان نمي‌آورند.
جلد 14 - صفحه 3
(لعلک) ترديد نيست از خداوند متعال، بلکه به معناي اينکه است که نزديک است خود را از غم و هم‌ّ هلاک کني.
(باخِع‌ٌ نَفسَک‌َ) بخوع را به معني قتل و هلاکت تفسير کردند از غصه و هم‌ّ يا از وجد و سرور.
چون حضرتش بسيار مايل بود که تمام بشرف اسلام مشرف شوند و عدم ايمان اينها، باعث حزن آن حضرت بود، چنانچه امروز اينکه اعمال و کردار و رفتار نوع ما، باعث حزن حضرت رسالت و ائمه اطهار بالاخص حضرت بقية اللّه است، کأنه تيريست به قلب مطهر او مي‌خورد، بخصوص از افراد شيعه که خود را منتسب به اينکه خاندان مي‌دانند.
(أَلّا يَکُونُوا مُؤمِنِين‌َ) خداوند براي تسليت قلب مبارک رسول آياتي نازل فرمود. مثل ذَرهُم يَأکُلُوا وَ يَتَمَتَّعُوا وَ يُلهِهِم‌ُ الأَمَل‌ُ فَسَوف‌َ يَعلَمُون‌َ (سوره حجر آيه 3) و مثل: «ما عَلَي الرَّسُول‌ِ إِلَّا البَلاغ‌ُ» و غير اينها.
و در شأن نزول اينکه آيه شريفه، إبن شهر آشوب از عياشي باسناده عن الصادق (ع) روايت مي‌کند که حضرت رسول به امير المؤمنين (ع) فرمود: من از خدا خواستم اينکه بين من و تو موالات بيندازد و اخوت قرار دهد و تو را وصي من مقرر فرمايد، خداوند هم اجابت فرمود.
«فقال رجل و اللّه لصاع من تمر خير مما سئل محمّد (ص)» ولي حضرت نام آن رجل را تقية بيان نمي‌فرمايد، ما هم اقتداء به آن بزرگوار مي‌کنيم.