اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِن نَشَأ نُنَزِّل عَلَيهِم مِن‌َ السَّماءِ آيَةً فَظَلَّت أَعناقُهُم لَها خاضِعِين‌َ «4»
اگر اراده کنيم و مشيت ما تعلق بگيرد، هر آينه نازل مي‌کنيم بر آنها از آسمان، آيه و نشانه‌اي که گردن آنها را کج مي‌کند و فرو مي‌برد، در حال نزول آن آيه و خاضع و خاشع مي‌شوند.
اخبار بسيار بالغ بر چهارده حديث از ائمه اطهار رسيده که اينکه آيه که از آسمان نازل مي‌شود، صيحه آسماني است که قبل از ظهور حضرت بقية اللّه ظاهر مي‌شود و از علائم ظهور است. مثل خروج سفياني، خسف بيداء، خروج خراساني با علمهاي سياه، قتل نفس
جلد 14 - صفحه 4
زکيه و غير اينها و در بعض اخبارش دارد که نداء کننده امير المؤمنين است در چشمه خورشيد و در بعضي جبرئيل ندا مي‌کند که قائم آل محمّد (ص) ظاهر شد باسم و نسب او تا امير المؤمنين و در عصر همان روز شيطان ندا مي‌کند و دعوت مي‌کند بطرف سفياني از شام. اهل حق به نداء اول متوجه مکه مي‌شوند و اهل باطل بطرف شام و روزگار آنها تباه مي‌شود که مفاد اينکه آيه شريفه است.
(إِن نَشَأ) البته مشيت تعلق گرفته.
(نُنَزِّل عَلَيهِم مِن‌َ السَّماءِ آيَةً) که همان صيحه باشد و آخرين علائم ظهور است.
(فَظَلَّت أَعناقُهُم لَها خاضِعِين‌َ) يعني صاحبان اعناق. چون اعناق جمع مؤنث است، و خاضعين جمع مذکر يا بحذف مضاف. يا آنکه کسب تذکير کرده اعناق بواسطه ناس و در بعض اخبار دارد مراد معاندين ائمه اطهار هستند از بني اميه و غير آنها و اينکه اخبار در تفسير برهان است رجوع فرمائيد.