تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ مَنْ يَبْتَغِ غَيْرَ الْإِسْلامِ دِيناً فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْهُ وَ هُوَ فِي الْآخِرَةِ مِنَ الْخاسِرِينَ (85) بعد از آن در بيان حصر حقيت دين اسلام مى‌فرمايد: وَ مَنْ يَبْتَغِ غَيْرَ الْإِسْلامِ دِيناً: و هر که طلب کند غير دين اسلام، دين ديگرى را، فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْهُ‌: پس هرگز پذيرفته نشود دين او و اعمالى که در آن دين بجا آورده، وَ هُوَ فِي الْآخِرَةِ مِنَ الْخاسِرِينَ‌: و او به واسطه ترک اسلام، در آخرت از زيانکاران باشد. حاصل آنکه معرض از اسلام و طالب غير آن، فاقد نفع نجات و رستگارى و واقع در هلاکت و زيانکارى است؛ به جهت ابطال فطرت سليمه‌اى که مردمان به آن تولد يابند که توحيد و اسلام است. تنبيه: آيه شريفه تهديد است مر کسانى را که منقاد دين اسلام به جهت عناد و لجاج تابع شريعت حضرت خاتم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نشوند. در کتاب امالى- شيخ صدوق رضوان اللّه عليه از حضرت صادق عليه السّلام از حضرت‌ تفسير اثنا عشرى، ج‌2، ص: 168 امير المؤمنين عليه السّلام در ذيل فرمايشى فرمايد: انّ المؤمن اخذ دينه عن ربّه و لم يأخذه عن رأيه، ايّها النّاس دينکم دينکم تمسّکوا به لا يزيلکم احد عنه لأنّ السّيّئة فيه خير من الحسنة فى غيره، لأنّ السّيّئة فيه تغفر و الحسنة فى غيره لا تقبل. «1» فرمود حضرت امير المؤمنين عليه السّلام: بدرستى که مؤمن فرا گيرد دينش را از پروردگار خود نه از رأى ناقص خود. اى گروه مردمان، ملازم باشيد دين خود را، ملازم باشيد دين خود را که اسلام است و تمسک به آن جوئيد، متزلزل نکند و برنگرداند شما را احدى از آن، زيرا گناه در دين اسلام بهتر است از حسنه در غير دين اسلام، زيرا گناه در دين اسلام آمرزيده شود به توبه، و لکن حسنه در غير آن قبول نشود.