تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ يَضِيقُ صَدْرِي وَ لا يَنْطَلِقُ لِسانِي فَأَرْسِلْ إِلى هارُونَ «13»
وَ يَضِيقُ صَدْرِي: و تنگ مى‌شود دل من از تکذيب ايشان، وَ لا يَنْطَلِقُ لِسانِي: و نگشايد زبان من و عقده اى که دارد زياده گردد. و اين سخن قبل از زوال حبسه بود و پس از دعا در ازاله آن. فَأَرْسِلْ إِلى هارُونَ: پس بفرست جبرئيل را بسوى برادر من هارون و او را شريک من گردان در رسالت تا به اعانت او نزد فرعونيان رويم.
تنبيه: موسى مرتب ساخته استدعاى اشتراک برادر خود را در امر دعوت بر امور سه گانه که: خوف تکذيب؛ و تنگى سينه؛ به جهت انفعال از تکذيب، و ازدياد حبسه‌اى در زبان او؛ به سبب انقباض روح به باطن قلب نزد ضيق قلب بر وجهى که اصلا منطلق نشود. و اين ترتيب استدعا براى آنست که امور سه گانه هرگاه مجتمع شود احتياج مى‌افتد به معينى که دل او قوى باشد، و نايب مناب او شود در وقت عروض حبسه تا دعوت مختل نشود و حجت منقطع نگردد؛ و اظهار اين کلام براى تقبل استدعا است نه تعلل از او و توقف در تقلى امر؛ پس اظهار آن به جهت طلب معونت است بر امتثال امر و تمهيد عذر در آن. «1»