تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ لَهُمْ عَلَيَّ ذَنْبٌ فَأَخافُ أَنْ يَقْتُلُونِ «14»
حاصل آنکه موسى عرض کرد: بار خدايا اگر مصلحت دانى، هارون را به شرف نبوت مشرف فرماى تا ظهير و معين من باشد در اين امر:
«1». تفسير منهج الصادقين، ج 6، ص 433. چاپ کتابفروشى اسلاميّه.
جلد 9 - صفحه 401
وَ لَهُمْ عَلَيَّ ذَنْبٌ: و مر ايشان راست بر من دعوى گناهى. مراد کشتن قبطى است و تسميه کشتن قبطى به گناه به زعم ايشان است که کشتن قبطى را گناه مى‌دانستند. فَأَخافُ أَنْ يَقْتُلُونِ: پس مى‌ترسم آنکه مرا به کشتن قبطى قبل از اداى رسالت. و اين کلام نيز تعلل نيست در امر دعوت، بلکه براى طلب دفع بليه‌اى متوقعه است چنانچه استمداد و استظهار است در امر دعوت.