اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ لَهُم عَلَي‌َّ ذَنب‌ٌ فَأَخاف‌ُ أَن يَقتُلُون‌ِ «14»
پس از براي آنها بر من گناهست پس ميترسم اينکه مرا بقتل رسانند.
جلد 14 - صفحه 13
مراد اينکه نيست که گناهي از موسي سر زده باشد چون عقيده مذهب شيعه اينست که انبياء و اوصياء آنها معصوم بودند در تمامي عمر از زمان ولادت تا زمان رحلت و گفتيم عصمت نسبت بدو چيز است: يکي معصيت نه صغيره و نه کبيره از آنها محال است صادر شود، ديگر از خطا و سهو و اشتباه و نسيان محفوظ بودند زيرا اگر احتمال عصيان يا خطا و اشتباه و سهو در آنها داده شود اطمينان بقول آنها پيدا نميشود و نقض غرض لازم ميآيد ولي غير شيعه از يهود و نصاري و اهل تسنن نسبتهاي پستي بآنها داده‌اند من جمله يهود نسبت بحضرت لوط داده‌اند که با دختران خود در حال مستي زنا کرد و از نسل آنها هفتاد پيغمبر بوجود آمد. و نصاري نسبت بعيسي ميدهند که در مجلس عروسي باعجاز شراب درست کرد بخواهش مادرش مريم و اهل تسنن نسبت ميدهند که العياذ باللّه پيغمبر قبل از بعثت مشرک و بت پرست بود و بعضي گفتند تابع دين ابراهيم بود و بعضي گفتند تابع دين مسيح بود و کفريات زيادي نسبت بانبياء ميدهند و عقيده شيعه اينکه قبل از بعثت بدين خود بود بلکه
کنت نبيا و الادم بين الماء و الطين
، بلکه مراد اينست که فرعونيان مرا گنه‌کار ميدانند بواسطه قتل قبطي که شرحش در سوره قصص آيه 14 ميآيد و لذا گفت:
وَ لَهُم عَلَي‌َّ ذَنب‌ٌ يعني آنها مرا گنه‌کار ميدانند بواسطه قتل قبطي.
فَأَخاف‌ُ أَن يَقتُلُون‌ِ يقتلوني بوده کسره بجاي ياء است و در جاي ديگر ميگويد:
قال‌َ رَب‌ِّ إِنِّي قَتَلت‌ُ مِنهُم نَفساً فَأَخاف‌ُ أَن يَقتُلُون‌ِ (قصص آيه 33).
تنبيه:
حضرت موسي با اينکه پيغمبر اولو العزم بوده و کليم اللّه يک نفر از قبطيان را کشته بود ميترسيد برود مبادا او را بکشند و برادرش هارون را کمک طلبيد و امير المؤمنين با اينکه بسياري از مشرکين را در بدر و حنين و احزاب کشته بود تنها مأمور شد سوره برائت را ببرد و بر آنها بخواند.
ميان ماه من تا ماه گردون || تفاوت از زمين تا آسمانست