اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قال‌َ فَعَلتُها إِذاً وَ أَنَا مِن‌َ الضّالِّين‌َ «20»
حضرت موسي (ع) در جواب فرعون فرمود فعل من که بجا آوردم که قتل قبطي باشد موقعي بود که من از ضالين بودم.
در کلمه من الضالين تفسيراتي شده بعضي گفتند قصد قتل نداشتم و تعمد نبوده و نميدانسته که منجر به قتل ميشود، بعضي گفتند فراموش کرده بودم، بعضي گفتند قتل خطاء بوده، بعضي گفتند ضلالت در رسالت بوده که رسول نبودم و مقام رسالت و نبوت بمن عنايت نشده بود ولي، تمام اينها باطل است زيرا ما در حق انبياء و رسل و اوصياء عصمت را شرط ميدانيم از اول عمر تا زمان رحلت هم از معاصي و هم از خطاء و سهو و نسيان و فراموشي و اشتباه و جهل بعلاوه قبل از قتل قبطي خدا ميفرمايد: وَ لَمّا بَلَغ‌َ أَشُدَّه‌ُ وَ استَوي آتَيناه‌ُ حُکماً وَ عِلماً (قصص آيه 14) و با اينکه وصف نسبت جهل و نسيان و سهو و خطا دادن غلط است بعلاوه موسي ميدانست که مقام رسالت پيدا ميکند بواسطه وحي که بمادرش شده بود که فرمود: وَ جاعِلُوه‌ُ مِن‌َ المُرسَلِين‌َ بلکه مراد از ضالين اينکه به نظر ميرسد که چون قبطي قصد قتل ديگري را داشت و او از من طلب نصرت کرد و دفع ظلم ظالم از مظلوم بحکم عقل لازم است و تصور ميکردم که موجب خشنودي تو ميشود که من مظلوم را نصرت کردم يعني تو بايد خشنود شوي و عمل من پسنديده تو باشد ولي بعد از اينکه مورث خشم تو شد و در صدد قتل من بر آمدي: