تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) فَفَرَرْتُ مِنْکُمْ لَمَّا خِفْتُکُمْ فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُکْماً وَ جَعَلَنِي مِنَ الْمُرْسَلِينَ «21» فَفَرَرْتُ مِنْکُمْ لَمَّا خِفْتُکُمْ‌: پس بگريختم از شما آن هنگام که ترسيدم مرا بکشيد و به مدين رفتم. و از اينجاست که در حديث وارد شده: الفرار ممّا لا يطاق من سنن المرسلين. «2» فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُکْماً: پس بخشيد مرا پروردگار من در وقت برگشتن از مدين آنچه حکمت داعى آن بود و فهم تورات و دانستن حلال و حرام و ساير حدود و احکام، وَ جَعَلَنِي مِنَ الْمُرْسَلِينَ‌: و قرار داد مرا از فرستاده شدگان، يعنى مرا داخل ساخت در زمره پيغمبرانى که به خلق فرستاده و به شرف رسالت نامزد فرموده. اين جواب قول فرعون است که بر سبيل تحقير و تعجيب گفت: تو کودک بودى و ما تو را پرورديم و چند سال در سراى ما بودى، امروز کار تو بجائى رسيده که مى‌گوئى من پيغمبرم. موسى عليه السّلام فرمود: «1». تفسير منهج الصّادقين، ج 6، ص 436، چاپ کتابفروشى اسلاميّه. «2». همان مدرک. جلد 9 - صفحه 406 چه جاى انکار و تعجب است از اينکه حق تعالى مرا علم و فهم و حکمت داده و مرا به رسالت فرستاده.