پیام‌های تفسیر نور

1- بايد به سؤال‌هاى اعتقادى، پاسخ صريح و روشن داد. «قالَ فِرْعَوْنُ وَ ما رَبُّ الْعالَمِينَ قالَ رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ» 2- تمام هستى يک خدا دارد. «رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ» (بر خلاف مشرکان که به خدايان متعدّد عقيده داشتند). 3- تمام هستى تحت يک‌تدبير، نظارت وحرکت تکاملى قرار دارند. «رَبُّ الْعالَمِينَ» 4- ذات خداوند قابل شناسايى نيست، بايد او را از راه آفريده‌هايش شناخت و معرّفى کرد. «رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ» (فرعون از چيستى وچگونگى خداوند سؤال‌کرد، ولى موسى از آفريده‌هاى او پاسخ داد چون ذات قابل شناخت نيست) 5- هر کسى نمى‌تواند وحدت تدبير تمام هستى را درک کند. «إِنْ کُنْتُمْ مُوقِنِينَ» اهل يقين هرگاه به آفرينش آسمان‌ها و زمين نگاه عميق کنند، ربوبيّت الهى را «1». ملک، 14. جلد 6 - صفحه 307 درک مى‌کنند. 6- جوسازى، حقّ‌پوشى و حرف منطقى ديگران را قطع کردن، ابزار کار طاغوت‌هاست. «أَ لا تَسْتَمِعُونَ» (مناظره‌ى موسى و فرعون علنى بود.) 7- ربوبيّت خداوند نسبت به انسان‌هاى موجود، انسان‌هاى گذشته و آسمان و زمين يکسان است. رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ‌ ... رَبُّکُمْ وَ رَبُّ آبائِکُمُ‌ ... (تدبير و نظارت ومديريّت خداوند بر آيات آفاقى (آسمان‌ها و زمين)، و آيات انفسى (انسان‌ها) يکسان است.)